Diaconie: bericht vanuit het maaltijdproject

Voor de gasten en de vrijwilligers van samen eten in de Voorhof,

Wat hebben wij elkaar een tijd niet gezien en wat missen wij het samen eten elke veertien dagen. Zolang wij anderhalve meter afstand moeten houden gaat dat ook niet lukken denk ik, maar wij blijven hopen op betere tijden.

Ik wil alle vrijwilligers bedanken voor hun tijd, inzet en enthousiasme het afgelopen kerkelijk jaar.

Veel geduld, kracht en hoop toegewenst voor iedereen de komende tijd.

Zelf geniet ik van prachtige fietstochten en elke dag een natuurgedicht uit het boek:

IK WOU DAT IK EEN VOGEL WAS   – EEN MEREL

Er is iets in de zang van een merel, het is voorjaar, je wordt wakker
je ligt te denken in de nacht, het raam staat open­- er is iets
waarvan die vogel zingt en je denkt aan wat je moet opgeven
er is iets in je dat leeg is en het stroomt vol met het zingen van die merel 

Rutger Kopland

Tot ziens, Gerda van der Hoeven

Comments are closed.